Opvoeden in twee culturen: laveren tussen christelijke waarden en westerse normen

Veel migranten ouders willen hun kinderen groot brengen met de normen en waarden uit hun land van herkomst. Hun kinderen leven in een samenleving die soms hele andere eisen aan hen stelt. Door taboes blijven veel thema's onbesproken met alle gevolgen van dien. Het resultaat is vaak onbegrip en ouders en kinderen die constant met elkaar in conflict komen.

Op donderdag 16 november organiseerde PEP in samenwerking met Mara Projecten een avond in het kader van het opvoeden in twee culturen. In deze verkennende  bijeenkomst georganiseerd ter ondersteuning van de Haagse maatschappelijke kerken, lag de focus op knelpunten waar ouders en kinderen tegenaan lopen. Maar ook bruikbare tips en ervaringen werden uitgewisseld. Aan bod kwamen vragen als: welke waarden uit mijn land van herkomst geef ik door aan mijn kinderen? Hoe verhoudt de Nederlandse opvoeding zich tot mijn eigen christelijke waarden? En hoe zorg ik ervoor dat mijn kinderen niet ontsporen in Nederland? Kortom, welke uitdagingen ervaren christelijke ouders in de opvoeding van hun kinderen in de Haagse samenleving?

Vijf kernwaarden van opvoeding
De eerste spreker, Nelson la Croes, voorganger in een Haags Antilliaanse kerk, heeft als vader van 4 kinderen veel ervaring opgedaan in het opvoeden. Tegenwoordig is hij aan de kerk verbonden als adviseur voor kerkjongeren. “Vroeger op Curaçao kon je rekenen op de familie bij de opvoeding van de kinderen”, vertelt La Croes. “Ooms, broers en tantes woonden in de buurt en hielpen mee in de opvoeding. Dat is hier in Nederland niet meer zo. Hij zette zijn 5 kernwaarden van de opvoeding uiteen. Geborgenheid: in het gezin en in de familie hoort het kind geborgenheid te krijgen. Zo weet het kind dat het in tijden van nood nooit alleen staat en altijd bij je terecht kan. Eigenwaarde: blijf bij je principes en loop niet klakkeloos achter vrienden aan. Voelt het niet goed, ga dan weg. Ook geeft hij ze mee dat ze meer zijn dan alleen wat ze hebben of wat ze dragen. Vertrouwen: geef je kinderen je vertrouwen totdat het tegendeel is bewezen. Beantwoord ook altijd hun vragen. Want vertrouwen werkt twee kanten op. Zelfstandigheid: geef je kinderen de ruimte om zelfstandig beslissingen te nemen en eigen fouten te maken. Autoriteit en besluitvorming: gun ze inspraak en laat ze meebeslissen. Uiteindelijk beslis jij als ouder maar van nature moeten ze hun grenzen kunnen opzoeken. Tot slot geeft hij mee om niet te wachten tot de puberteit om te beginnen met opvoeden. Dan kan het weleens te laat zijn.

Mannelijke rolmodellen
Pastor Gayle McKoy- George werkt tegenwoordig veel met jongeren binnen haar kerk. “De jongeren die ik begeleid komen voor 70% uit gezinnen waar niet veel structuur is of waarin ze opgroeien met een alleenstaande ouder. Dit kan een kind uit balans brengen”.  Alleenstaande moeders met zonen raadt ze vaak aan om een mannelijk rolmodel te zoeken voor hun kind; een mentor. “Een man straalt vaak kracht uit en een jongen wil een mannenfiguur om tegenop te kijken. Een vaderfiguur of een grote broer. Vrouwen hebben de neiging te denken dat ze alles in hun eentje kunnen geven”. Bij jongens die zonder een positief mannenfiguur zijn opgegroeid gaat het later vaak mis, vertelt pastor Gayle. “Het gebrek aan een positief mannenfiguur kan ze later opbreken in hun relaties met vrouwen. Ze  spiegelen dan elke relatie aan die van hun ouders. Maar dit geldt evengoed als je wel met een vader bent opgegroeid maar een negatief voorbeeld hebt gehad”. Het is ook voor jongens moeilijk als je te maken hebt met een vader die niet trouw is aan je moeder of die je moeder mishandelt. Je moet als jongen wel de kans krijgen dit soort zaken te uiten, om erover te praten, vult ze aan. “Ik heb jonge mannen zien huilen”. Over een thema als seksueel misbruik wordt thuis nooit over gesproken, aldus pastor Gayle. “Maar het gebeurt wel; op school, bij het sporten. Het is erg belangrijk om kinderen hier bewust van te maken en dat doe je door hier open over te zijn. Begin laagdrempelig, met humor en de juiste timing. Door het niet te bespreken, gaat het probleem niet weg. Schroom niet om hulp te vragen bij het opvoeden; het is geen schande”.

Oude machtsstructuren moeilijk te doorbreken
In Ghana leven we in een schaamtecultuur, vertelt Nathaly Ferrier, een jonge Ghanese zorgprofessional en derde spreker van die avond. De christelijke waarden over maagdelijkheid zijn diepgeworteld in de Ghanese gemeenschap. ‘U zult geen seks hebben voor het huwelijk’, is haar met de paplepel ingegoten. “Helaas wordt het alleen aan meisjes en vrouwen voorgehouden. En notabene door mensen die vaak zelf niet die regels naleven”.

In de Ghanese gemeenschap heb je de Ouderen, invloedrijke mannen met maatschappelijke en/of kerkelijke macht. Ouderen hebben over het algemeen in de Ghanese gemeenschap meer aanzien dan in de westerse gemeenschap, aldus Ferrier, “Maar ze genieten dermate veel respect dat ook hun wangedrag getolereerd wordt”. Deze vorm van machtsmisbruik heeft een tijd geleden geleid tot een heuse #Metoo discussie in een populaire Ghanese Facebookgroep. Een geval waarbij een jonge vrouw tegen haar wil slachtoffer werd van zo’n Oudere. De dame in kwestie werd niet geloofd en zelfs beschuldigd van uitlokking, “Ze was immers oud en wijs genoeg om daar tegenin te gaan”. Haar broer die verhaal ging halen bij de Oudere werd beticht van respectloosheid jegens iemand die veel ouder is dan hij. Jongeren hebben dan niks in te brengen, vertelt Ferrier. Het voorval heeft voor een enorme tweespalt gezorgd binnen de Ghanese gemeenschap. Zelfs goed geïntegreerde Ghanezen neigden te zwichten voor de machtsverhoudingen van het land van herkomst: “tja, zo zijn nu eenmaal de gewoonten bij ons”. Hoe kunnen ouders kinderen opvoeden als ze hier zelf nog in opgevoed moeten worden? We hebben helaas nog een lange weg te gaan hier in Nederland voordat dit soort thema’s überhaupt bespreekbaar gemaakt worden, eindigt Ferrier.

Bent u geïnteresseerd in het platform, of wilt u versterking op het gebied van emancipatie en diversiteit in uw organisatie? Neem contact op met Nathaly Mercera.

Terug

praktijkverhalen

Diversiteit en Presteren binnen een Vrijwilligersorganisatie

Jaarverslag 2018

klantvragen

Wat zijn zorgvrijwilligers?

Zorgvrijwilligers zijn mensen die bij het begin van hun activiteiten nog geen band hadden met de zorgvrager. Ze kiezen dus bewust voor hun bijdrage aan de zorg. Bijvoorbeeld een gepensioneerde sportleraar die bewegingslessen organiseert in een zorginstelling.

Wat is Goed Geregeld?

“Goed Geregeld” is een landelijke kwaliteitsonderscheiding van de Vereniging Nederlandse Organisaties Vrijwilligerswerk (NOV). Deze certificering geeft aan dat uw vrijwilligersbeleid op orde is. Om voor de onderscheiding in aanmerking te komen, toont u aan dat uw organisatie voldoet aan de kwaliteitscriteria van de vereniging NOV.

agenda

Haagse Maatschap